Wet van Moore

De Wet van Moore is bedacht door Gordon Moore, een van de oprichters van de grote chipfabrikant Intel. Hij deed in 1965 in het tijdschrift ‘Electronics’ de voorspelling dat elk jaar het aantal transistoren op een chip per cm2 zou verdubbelen. Later stelde hij dit bij naar elke 2 jaar.

Tegenwoordig gaat het niet meer om het aantal transistoren op een chip maar om de snelheid van een chip. Dit is een belangrijke omschakeling van de Wet, want als het om het aantal transistoren op een chip per cm2 zou gaan zou de wet al lang niet meer gelden. Je zult immers uiteindelijk een transistor nooit kleiner dan een atoom kunnen maken.

De wet stuit inmiddels op een groot aantal problemen, zoals afvoering van de hitte en grootte van de transistoren. Doordat men het heeft omgebogen naar de snelheid van een chip probeert men er omheen te zeilen: men bouwt bijvoorbeeld processors met meerdere kernen, zogenaamde multi-core processors, om de snelheid toch op te voeren. Op deze manier is de wet eigenlijk zelfvervullend.

Meneer Moore zegt zelf dat zijn Wet niet eeuwig zal gelden. Uiteindelijk zal men stuiten tegen grenzen waar men niet omheen kan.